هزار و سيصد آيه در رابطه با معاد و زندگى بعد از مرگ و حساب بزرگ و دقيق الهى ، و محفوظ ماندن اعمال و زندگى در بهشت و جهنم است . حدود هزار و پانصد آيه در شرح احوال پيامبران ، و مبارزهء طرفداران حق با طرفداران باطل ، و جبهه‌گيرى اهل توحيد و طاغوتها در برابر يكديگر ، و پيكار قولى و عملى اين دو جناح است كه به پيروزى حق و اهل حق ختم مىشود « وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ » . حدود پانصد آيه در زمينهء احكام از قبيل : نماز ، روزه ، جهاد ، حج ، ارتباط با بيگانگان ، حلال و حرام و امثال آن است بقيهء آيات در زمينهء موعظه‌ها . تشويق به اعمال و صفات نيك ، بيدارى انسان‌ها ، حالات روحى بشر و مانند آن است . مىتوان همهء مطالب قرآن را در چهار كلمه خلاصه كرد : اللَّه ، معاد ، دنيا و آخرت . و اگر بخواهيم اين مطالب را تا حدى گسترده و مشروح بيان كنيم چنين است : 1 - خدا يعنى ذات خدا و صفات و يگانگى خدا و آنچه بايد خدا از آن منزه باشد و آنچه بايد خدا به آنها متصف باشد ( صفات ثبوتيه و سلبيه ) . 2 - معاد يعنى رستاخيز و حشر اموات و زندگى در بهشت و جهنم و ابديت و برزخ . 3 - ملائكه يعنى واسطه‌هاى فيض و نيروهاى با شعور و آگاه به خود ، و مجرى دستورهاى الهه همچنين جن و شياطين . 4 - سر گذشت پيامبران يا انسان‌هايى كه وحى الهى را دريافت كرده ، و به انسان‌هاى ديگر ابلاغ كرده‌اند ، و ميدان حق و باطلى كه بوسيلهء آنها بوجود آمده است . 5 - ترغيب و تشويق براى ايمان به خدا و معاد و ملائكه و پيامبران و كتب